مقدمه: هدف پژوهش حاضر، مقایسه­ی سبک زندگی و سلامت روانی دبیران تربیت ­بدنی و غیر تربیت­ بدنی زن و مرد شهرستان بیرجند بود.
روش­کار: جامعه­ی آماری این مطالعه علی-مقایسه­ای تمام دبیران تربیت ‌بدنی و غیر تربیت ‌بدنی شهر بیرجند در سال تحصیلی 94-1393 بودند. برای این منظور تعداد 198 نفر (99 نفر دبیر تربیت بدنی و 99 نفر دبیر غیر تربیت بدنی) به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای تصادفی انتخاب‌شده و به پرسش‌نامه­های سلامت عمومی گلدبرگ (1972) و سبک زندگی نوربخش، آتش­پور و مولوی (1384) پاسخ دادند. تحلیل داده­ها با استفاده از آزمون آماری ضریب همبستگی پیرسون و آزمون تی گروه‌های مستقل انجام شد.
یافته­ها: بین نمرات سبک زندگی و ابعاد آن (فعالیت بدنی، عقاید و نگرش‌ها، بهداشت و روابط خانوادگی) با نمره­ی سلامت روانی ارتباط معنی‌دار و معکوسی وجود دارد (05/0>P) و بین ابعاد سبک زندگی (فعالیت‌های اوقات فراغت، تغذیه، فیزیک و ظاهر) و سلامت روانی رابطه معنی‌داری وجود ندارد. هم‌چنین بین دبیران تربیت ‌بدنی و غیر تربیت ‌بدنی از نظر سبک زندگی و سلامت روان، تفاوت معنی‌داری وجود داشت و میانگین نمره­ی سبک زندگی و سطح سلامت روان دبیران تربیت ‌بدنی بیشتر از دبیران غیر تربیت ‌بدنی  بود. علاوه بر این  بین دبیران زن و مرد از نظر سلامت روانی تفاوت معنی‌داری وجود داشت (05/0>P) و مردان از سلامت روان بالاتری برخوردار بودند.
نتیجه­گیری: با توجه به نتایج پژوهش، دبیران تربیت بدنی از سطح سلامت روان بالاتر و سبک زندگی بهتری نسبت به سایر دبیران برخوردارند بنابراین به نظر می‌رسد که ورزش باید به عنوان جزیی از برنامه­ی تربیت عمومی در نظر گرفته شود.