مقدمه: با توجه به اهمیت درمان مناسب اضطراب اجتماعی، هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان فعالسازی رفتاری گروهی بر اضطراب اجتماعی، اجتناب و ارزیابیهای منفی افراد دارای علایم اضطراب اجتماعی بوده است. روشکار: در این پژوهش بالینی در سال 1395، 30 نفر به صورت نمونهگیری در دسترس و بر اساس داشتن علایم اضطراب اجتماعی و دیگر معیارهای ورود وارد طرح شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمون و شاهد قرار گرفتند.گروه آزمون در هشت جلسه نود دقیقهای هفتگی گروهدرمانی با روش فعالسازی رفتاری شرکت کردند و گروه شاهد در این مدت درمانی را دریافت نکردند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاسهای اضطراب اجتماعی، اجتناب شناختی-رفتاری و پرسشنامهی پیامدهای رویدادهای منفی اجتماعی قبل و بعد از جلسات تکمیل و دادهها با آمار توصیفی و استنباطی تحلیل شدند. یافتهها: درمان فعالسازی رفتاری گروهی توانسته است منجر به کاهش معنیدار در علایم اضطراب اجتماعی، اجتناب شناختی رفتاری و ارزیابیهای منفی شود (05/0>P). نتیجهگیری: به نظر میرسد درمان گروهی فعالسازی رفتاری بر کاهش علایم اضطراب اجتماعی میتواند موثر بوده و در پیشگیری و درمان اختلال اضطراب اجتماعی مورد استفاده قرار گیرد.
