بررسی رابطه میان اضطراب سلامت کووید-19 و مشارکت هنگام همه گیری ویروس در مردم ایران

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای روان شناسی تربیتی، گروه روان شناسی مشاوره و تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

2 کارشناسی علوم تربیتی، گروه برنامه درسی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

3 کارشناسی ارشد علوم توان بخشی، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران

4 دانشجوی دکترای روان شناسی، گروه روان شناسی ، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

چکیده

مقدمه: با توجه به همه گیری ویروس کووید 19 و لزوم انجام تحقیقات در شاخه های مختلف مرتبط با این موضوع و اهمیت مشارکت به عنوان یکی از فاکتور های اصلی سلامت در تعریف سازمان بهداشت جهانی از سلامت، مطالعه  حاضر با هدف بررسی رابطه میان اضطراب ناشی از کووید 19 و مشارکت در زمان فاصله گذاری اجتماعی مردم ایران انجام گردید.
روش کار: در  این مطالعه  که به صورت مقطعی- همبستگی می باشد تعداد 108 مشارکت کننده پرسشنامه های اضطراب سلامت و مشارکت را تکمیل کردند. تحلیل داده ها با آزمون کولموگروف اسمیرنوف، همبستگی رتبه‌ای اسپیرمن و نرم‌افزار  SPSS نسخه 24 انجام گرفت.
یافته ها: مردان مشارکت بیشتری در زمان همه گیری کووید-19 و فاصله گذاری اجتماعی داشته اند و در مورد متغیر های اصلی هر چه ترس از ابتلا به کووید-19 و نگرانی کلی سلامت ناشی از همه گیری بیشتر باشد مشارکت افراد پایین تر است r= 0.194 P<0/05)) و از طرفی هر چه نگرانی کلی سلامت ناشی از همه گیری بیشتر باشد محدودیت های بیشتر در زندگی افراد به وجود می آوردr= 0.121 P<0/05)).
نتیجه گیری:نتایج مطالعه حاضر نشان‌دهنده نقش جنسیت در مشارکت افراد در زمان فاصله گذاری اجتماعی و همچنین نقش اضطراب سلامت ناشی از همه گیری کووید-19 بر مشارکت و محدودیت مشارکت  افراد است. ارتباط مشارکت و محدودیت و اضطراب سلامتی می تواند به عنوان راهنمایی برای هدایت و طراحی سیاست گذاری های فاصله گذاری های هوشمندانه مورد استفاده قرار بگیرد.

کلیدواژه‌ها