پیش بینی ‌کننده‌های رضایت زناشویی: مطالعه موردی کرمانشاه و همدان

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران

2 دانشجوی دکترای روان‌شناسی تربیتی، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران

3 دانشجوی کارشناسی ارشد روان‌شناسی عمومی، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران

4 دانشجوی کارشناسی ارشد روان شناسی عمومی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

چکیده

مقدمه: هدف این پژوهش بررسی و مقایسه عوامل پیش­بینی­کننده رضایت زناشویی در میان افراد متأهل شهر کرمانشاه و همدان بود.
روش کار: این پژوهش با روش ترکیبی (طرح اکتشافی متوالی) در دو مرحله انجام شد. در مرحله اول (کیفی)، ابتدا با 67 زن و مرد متأهل با زندگی زناشویی موفق به شیوه نمونه­گیری هدفمند، مصاحبه شد. داده­ها با روش تحلیل محتوا تحلیل و 20 عامل رضایت زناشویی شناسایی شدند. در مرحله دوم (کمی) پرسشنامه­ای116سوالی برای بررسی اثر احتمالی20 عامل شناسایی شده تدوین شد. سپس با روش نمونه­گیری تصادفی چندمرحله­ای 372 نفر فرد متأهل از شهرهای همدان (200 نفر) و کرمانشاه (172 نفر) انتخاب شدند. شرکت­کنندگان به پرسشنامه­های رضایت زناشویی اینریچ و پرسشنامه پژوهشگرساخته عوامل رضایت زناشویی (116 سوالی) پاسخ دادند. تحلیل داده­ها با تحلیل واریانس و رگرسیون گام به گام انجام شد.
یافته­ها: متغیرهای ابراز احساسات، اعتماد، واقع­بینی/پذیرش، و احترام، به ترتیب مهم­ترین پیش­بینی­کننده­ها­ی رضایت زناشویی در میان متأهلین شهر همدان بوده و 60% از واریانس رضایت زناشویی را پیش­بینی نمودند. مهم­ترین پیش­بینی­کننده­ها در میان زوج­های شهر کرمانشاه به ترتیب ابراز احساسات، اعتماد، و احترام بودند و 31% از واریانس رضایت زناشویی را پیش­بینی ­کردند. همچنین، متغیرهای ابراز احساسات، اعتماد، احترام، مشورت، قدرشناسی، و ابراز رضایت از زندگی، به ترتیب مهم­ترین پیش­بینی­کننده­ها­ی رضایت زناشویی در میان متأهلین بوده و 51% واریانس رضایت زناشویی را پیش­بینی کردند.
نتیجه­گیری: بر اساس یافته­های مطالعه حاضر، توجه و رشد متغیرهای ابراز احساسات، اعتماد، احترام، مشورت، قدرشناسی، و ابراز رضایت از زندگی می­تواند میزان رضایت زناشویی را افزایش دهد.

کلیدواژه‌ها