نوع مقاله : مقاله پژوهشی
نویسندگان
1
Ph.D. student in psychology, Department of Psychology, Faculty of Education and Psychology, University of Isfahan, Isfahan, Iran.
2
Associate professor, Department of Psychology, Faculty of Education and Psychology, University of Isfahan, Isfahan, Iran.
3
Assistant professor, Department of Psychology, Faculty of Education and Psychology, University of Isfahan, Isfahan, Iran.
4
Professor, Department of Psychology and Education of Children with Special Needs, Faculty of Education and Psychology, University of Isfahan, Isfahan, Iran.
10.22038/JFMH.2025.88497.3250
چکیده
مقدمه: اختلال اضطراب جدایی (SAD) شایعترین اختلال اضطرابی در کودکان است که عوامل والدینی نقش مهمی در آن دارند. هدف از مطالعه حاضر بررسی تأثیر فرزندپروری تأملی بر علائم اضطراب جدایی کودکان، رابطه والد-کودک و سبک عاطفی در مادران کودکان مبتلا به اختلال اضطراب جدایی بود.
روش کار: جامعه آماری شامل کلیه مادران کودکان ۴ تا ۶ ساله مبتلا به اختلال اضطراب جدایی ساکن اصفهان-ایران در سال ۱۴۰۲ بود. از این جامعه، ۳۰ مادر به روش نمونهگیری هدفمند از مهدکودکهای اصفهان انتخاب و به طور تصادفی در گروههای آزمایش و کنترل قرار گرفتند. اقدامات پیشآزمون شامل مقیاس ارزیابی اضطراب جدایی (SAAS)، مقیاس رابطه کودک-والدین (CPRS) و پرسشنامه سبک عاطفی مادر (MESQ) بود که برای هر دو گروه اجرا شد. مداخله فرزندپروری تأملی در ده جلسه به گروه آزمایش ارائه شد و سپس پسآزمون و آزمون پیگیری برای هر دو گروه اجرا شد. دادهها با استفاده از تحلیل واریانس چند متغیره مختلط تجزیه و تحلیل شدند.
نتایج: در مقایسه با گروه کنترل، گروه آزمایش تغییرات معناداری را نشان داد که در پیگیری نیز حفظ شد (P< 0.001)، از جمله کاهش علائم اضطراب جدایی کودکان و سبک نادیده گرفتن هیجان مادران، و همچنین بهبود کیفیت رابطه والد-فرزند و سبک هدایت هیجان مادران.
نتیجهگیری: فرزندپروری تأملی میتواند رابطه والد-فرزند را بهبود بخشد، سبک هدایت هیجان را در مادران ارتقا دهد و علائم اضطراب جدایی را در کودکان و سبک نادیده گرفتن هیجان را در مادران کاهش دهد.
کلیدواژهها