مقایسه اثربخشی درمان دیالکتیک و مواجهه مبتنی بر مدیریت استرس بر صدابیزاری و پردازش هیجانی افراد مبتلا

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه روان شناسی دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، ایران

2 گروه روان شناسی دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، ایران ،

10.22038/jfmh.2025.92004.3294

چکیده

مقدمه و هدف: با توجه به اینکه در افرادی با نشانه‌های صدا بیزاری، قرار گرفتن در معرض صداهای محرک، پاسخ‌های شناختی و هیجانی منفی را به دنبال دارد، نقش مداخلات می‌تواند برای هدف گرفتن نشانه‌های صدا بیزاری مناسب باشد. لذا، مطالعه حاضر با هدف مقایسه اثربخشی درمان دیالکتیک و مواجهه مبتنی بر مدیریت استرس بر نشانه های صدابیزاری و پردازش هیجانی در افراد مبتلا به صدا بیزاری انجام شد.

روش: پژوهش حاضر از نوع شبه آزمایشی با طرح تک آزمودنی A-B-A همرا با خطّ پایة و پیگیری انجام شد. جامعه آماری کلیه افراد دارای صدا بیزاری که در سال‌های 1402-1403 به مراکز مشاوره شهر مشهد مراجعه کردند. با توجه به ملاک‌های ورود و خروج ، 8 نفر به عنوان نمونه پژوهش انتخاب و در دو گروه دیالکتیک (4) و مداخله درمانی مواجهه مبتنی بر مدیریت استرس (4) قرار گرفتند. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از درصد بهبودی، تغییر پایا و درصد بهبودی کلی با استفاده از روش ترسیم دیداری استفاده گردید.

یافته ها: نشان داد درصد بهبودی صدابیزاری آزمودنیها در دو گروه درمانی در مرحله پیگیری از لحاظ بالینی معنادار بود؛ اما بهترین درصد بهبودی مربوط به گروه رفتاردرمانی دیالکتیک بود. همچنین پردازش هیجانی آزمودنی های گروه رفتاردرمانی دیالکتیک با درصد بهبودی کلی(82/50) در مقایسه با گروه درمان مواجهه مبتنی بر مدیریت استرس با درصد بهبودی کلی(05/43) بهبودی بیشتری داشته است.

نتیجه گیری: بر اساس یافته های حاصل، مداخله درمانی دیالکتیک جهت بهبود نشانه های صدابیزاری و پردازش هیجانی در افراد با نشانه‌های صدا بیزاری پیشنهاد می گردد

کلیدواژه‌ها

موضوعات