بررسی نقش سلامت معنوی و تاب‌آوری در همه‌گیری COVID-19 بر آسیب‌پذیری روانی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 Department of Midwifery, Faculty of Medical Sciences, Islamic Azad University, Birjand Branch, Birjand, Iran.

2 Ph.D. student, Faculty of Humanities, Islamic Azad University, Birjand Branch, Birjand, Iran.

10.22038/jfmh.2022.21014

چکیده

مقدمه: ظهور COVID-19 منجر به ترس و اضطراب در بین مردم در سراسر جهان شده است. این مطالعه با هدف بررسی نقش سلامت معنوی و تاب آوری در آسیب پذیری روانی کارکنان در دو اوج کرونا در ایران انجام شد.
 
روش  کار: این مطالعه توصیفی از نوع علی- مقایسه ای است. جامعه آماری بر اساس جدول مورگان شامل کلیه کارکنان دانشگاه آزاد اسلامی واحد بیرجند و حجم نمونه 123 نفر می باشد. نمونه ها به صورت تصادفی انتخاب شدند. پرسشنامه های تاب آوری کانر و دیویدسون، چک لیست علائم-90 (SCL-90)، سلامت معنوی پولوتزین و الیسون در اوج اول (مارس تا پایان آوریل 2020) و اوج سوم (اکتبر 2020) تکمیل شدند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از میانگین، انحراف معیار و آزمون t با نرم افزار SPSS نسخه 21 استفاده شد.
 
یافته‌ها: نتایج نشان داد که میزان آسیب‌پذیری روان‌شناختی افراد در دو اوج کرونا تفاوت معناداری دارد (001/0 P<). همچنین بین میزان آسیب پذیری روانی افراد و سلامت معنوی در دو اوج کرونا تفاوت قابل توجهی وجود دارد (001/0 P<).
 
نتیجه گیری: افزایش تاب آوری و سلامت معنوی می تواند آسیب پذیری روانی را کاهش دهد. همچنین از نتایج این مطالعه می توان برای تعیین میزان آسیب روانی ناشی از بیماری کرونا و برنامه ریزی مداخلات روانشناختی لازم برای گروه هدف استفاده کرد.

کلیدواژه‌ها