Balancing Security and Therapy: Psychiatric Inpatients’ Perspectives on CCTV Surveillance in a Tehran Teaching Hospital

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

Mental health research center, School of Medicine, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran.

10.22038/jfmh.2025.85919.3215

چکیده

هدف: استفاده از دوربین‌های مداربسته (CCTV) در بخش‌های روان‌پزشکی با هدف افزایش امنیت انجام می‌شود، اما نگرانی‌های اخلاقی و درمانی را نیز به همراه دارد. مطالعات اغلب مزایای این سیستم‌ها را بدون در نظر گرفتن کافی نظرات بیماران، به‌ویژه افراد مبتلا به اختلالات روان‌پزشکی، مفروض می‌گیرد. این موضوع لزوم بررسی بیشتر دیدگاه‌های بیماران را نشان می‌دهد. این مطالعه با هدف ارزیابی نگرش بیماران روان‌پزشکی بستری نسبت به دوربین‌های مداربسته نصب‌شده در یک بیمارستان آموزشی در تهران، ایران، و بررسی تأثیر علائم روان‌پزشکی بر این نگرش‌ها انجام شد.
روش‌ها: یک مطالعه مقطعی با مشارکت ۱۰۰ بیمار بزرگسال بستری که حداقل دو هفته از زمان بستری آن‌ها گذشته بود، انجام شد. شرکت‌کنندگان پرسشنامه‌ای جمعیت‌شناختی، پرسشنامه نگرش نسبت به دوربین‌های مداربسته (CAS) که توسط تیم تحقیقاتی طراحی شده بود (و نگرش‌ها را در سه حوزه عملکرد پرستاری، محیط بخش و اطمینان از امنیت اندازه‌گیری می‌کرد)، و چک‌لیست علائم ۹۰-اصلاح‌شده (SCL-90-R) برای شناسایی علائم روان‌پزشکی تکمیل کردند.
یافته‌ها: نگرش کلی مثبت نسبت به دوربین‌های مداربسته ۳۵.۴٪ بود. حوزه اطمینان از امنیت بالاترین امتیاز مثبت (۴۱.۴٪) را به خود اختصاص داد، پس از آن محیط بخش (۳۶.۱٪) و عملکرد پرستاری (۳۲.۵٪) قرار گرفتند. تفاوت معناداری در نگرش‌ها بر اساس جنسیت، سطح تحصیلات، وضعیت تأهل یا وجود علائم روان‌پزشکی اندازه‌گیری‌شده توسط SCL-90-R مشاهده نشد.
بحث: بیماران پذیرش متوسطی نسبت به دوربین‌های مداربسته نشان دادند و عمدتاً بر افزایش ایمنی تأکید داشتند. با این حال، مزایای این سیستم‌ها در رابطه با جو بخش و عملکرد پرستاری کمتر مشهود بود.

کلیدواژه‌ها

موضوعات