اثربخشی بازی‌درمانی شناختی-رفتاری بر انعطاف‌پذیری کودکان پرخاشگر

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد مدیریت آموزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن، رودهن، ایران

2 دانشجوی دکترای مدیریت آموزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

چکیده

مقدمه: بازی­درمانی شناختی-رفتاری، با تلفیق روش­های مختلف بازی­درمانی با مدل شناختی – رفتاری به دنبال افزایش رفتارهای مطلوب و کاهش رفتارهای آسیب­رسان در کودکان است. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی بازی­درمانی شناختی – رفتاری بر انعطاف­پذیری کودکان پرخاشگر است.
روش­کار: تعداد 20 کودک پرخاشگر 9-6 ساله شهر تهران بر اساس پرسشنامه علایم مرضی کودکان (CSI-4) انتخاب و به دو گروه آزمون و شاهد تقسیم شدند. ابزار پژوهش، فرم رایانه­ای آزمون ویسکانسین بود که در مراحل پیش­آزمون و پس­آزمون، پس از دریافت 10 جلسه درمانی برای گروه آزمون در هر دو گروه اجرا شد.
یافته­ها: بازی­درمانی شناختی- رفتاری گروهی تاثیر معنی­داری در کاهش پاسخ­های نادرست و خطای درجاماندگی و افزایش پاسخ­های درست دارد.
 نتیجه­گیری: بازی­درمانی گروهی شناختی-رفتاری سبب افزایش انعطاف­پذیری در کودکان پرخاشگر می­شود.

کلیدواژه‌ها