مقدمه: شواهد زیادی مبنی بر هم‌ابتلایی اختلال وسواسی-جبری در بیماران با اختلال دوقطبی موجود می‌باشد. لذا این طرح با هدف تعیین رابطه‌ی شدت فازهای مانیا ومختلط اختلال دوقطبی باشدت علایم وسواسی-جبری در هم‌ابتلایی این دو اختلال  انجام شد.
روش‌ کار: در این مطالعه‌ی توصیفی در سال 1390، 30 بیمار بیمارستان‌های امام حسین (ع) و طالقانی تهران که با تشخیص اختلال دوقطبی نوع یک (در فاز مانیا و مختلط) بستری شده بودند، با کمک مصاحبه‌ی بالینی ساختاریافته جهت بررسی اختلالات محور یک در DSM-IV (SCID-I) از نظراختلال وسواسی-جبری بررسی و در صورت تایید تشخیص وارد مطالعه شدند. پرسش‌نامه‌ی مانیای یونگ، مقیاس افسردگی هامیلتون، مقیاس یل-براون و چک‌لیست اطلاعات جمعیت‌شناختی در مورد تمام بیماران تکمیل شد. شدت فازهای مانیا ومختلط و نیز شدت علایم وسواسی-جبری در هفته‌ی اول بستری، زمان ترخیص از بیمارستان و یک ماه بعد از ترخیص، ارزیابی شدند. اطلاعات پس از جمع‌آوری با استفاده از آزمون‌های آماری مانند آمار توصیفی، اندازه‌گیری مکرر، آزمون تی، ویلکاکسون و همبستگی پیرسون در نرم‌افزار SPSS نسخه‌ی 19 مورد تحلیل قرار گرفت.
یافته ها: بین شدت علایم وسواسی-جبری و نمره افسردگی هامیلتون در زمان بستری و ترخیص، تنها در فاز مختلط ارتباط معنی‌داری بود (به ترتیب 005/0= Pو 029/0=P).
نتیجه‌ گیری: ارتباط معنی‌دار شدت علایم وسواسی-جبری با جزء افسردگی فاز مختلط اختلال دوقطبی، می‌تواند مبنی بر ارتباط بیشتر شدت وسواس با اپیزودها یا علایم افسردگی اختلال دوقطبی باشد که این یافته می‌تواند در بیماران دچار این هم‌ابتلایی پیشنهادکننده‌ی راهکارهای درمانی مناسب‌تر باشد.