نوع مقاله : مقاله پژوهشی
نویسندگان
1
Department of Medical Informatics, Faculty of Medicine, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.
2
Department of Psychiatry, Psychiatry and Behavioral Sciences Research Center, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.
3
Faculty of Medicine, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.
4
Neuroscience Research Center, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran. Department of Neuroscience, Faculty of Medicine, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.
5
Center for Healthcare Data Modeling, Department of Biostatistics and Epidemiology, School of Public Health, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran.
6
Department of Medical Informatics, Faculty of Medicine, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran. Applied Biomedical Research Center, Basic Sciences Research Institute, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.
چکیده
مقدمه: سلامت روان زنان شاغل در محیطهای کاری پراسترس، مانند دانشکدههای پزشکی، به دلیل اهمیت کار و مسئولیتهای عمده آنها از اهمیت بالایی برخوردار است. فشارهای کاری و عدم تعادل بین کار و زندگی میتواند منجر به اختلالات روانی مانند اضطراب، افسردگی و بیخوابی شود. این مطالعه با هدف ارزیابی سلامت روان زنان شاغل در دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، ایران انجام شد.
روش کار: این مطالعه توصیفی-مقطعی بر روی ۱۴۵ کارمند زن در سال ۱۴۰۳ انجام شد. برای ارزیابی سلامت روان از پرسشنامه سلامت عمومی-۲۸ (GHQ-۲۸) استفاده شد. دادهها با استفاده از روشهای آماری توصیفی و تحلیلی تجزیه و تحلیل شدند.
نتایج: پنجاه و یک درصد از شرکتکنندگان در GHQ-۲۸ نمره بالاتر از نقطه برش کسب کردند که نشاندهنده مشکلات روانی احتمالی است. اضطراب و بیخوابی شایعترین اختلالات در افراد مشکوک به مشکلات روانی بودند. هیچ یک از متغیرهای جمعیتشناختی ارتباط معنیداری با سلامت روان نشان ندادند (P> ۰.۰۵). با این حال، تحلیل رابطه بین متغیرهای جمعیتشناختی و خردهمقیاسها نشان داد که سطح تحصیلات با علائم جسمانی، اضطراب و بیخوابی مرتبط است. علاوه بر این، سطح سابقه کار و سن بالاتر با افزایش اضطراب و بیخوابی مرتبط بودند (P< 0.05).
نتیجهگیری: اختلالات روانی در بین زنان شاغل در دانشکده پزشکی شایع است؛ فشارهای کاری و اجتماعی مستقل از ویژگیهای شخصی تأثیر دارند. اجرای برنامههای حمایتی (مانند خدمات مشاوره، کارگاههای مدیریت استرس و ترتیبات کاری انعطافپذیر) برای بهبود سلامت روان شرکتکنندگان توصیه میشود.
کلیدواژهها