تاثیر انکارناپذیر معلم بر متعلم از جمله مباحث مطرح دنیای تعلیم و تربیت است. یکی از مهمترین عوامل مؤثر بر عملکرد معلمان بهداشت روانی است چرا که معلم سالم یعنی تعلیم و تربیت سالم و تعلیم و تربیت سالم یعنی جامعه ی سالم.
روش کار: مطالعه ی حاضر با هدف بررسی فراوانی آسیبشناسی روانی در معلمین مدارس ابتدایی شهرکرد در سال تحصیلی 85-1384 انجام شد. این پژوهش یک مطالعه ی توصیفی تحلیلی بود که جامعه ی آماری آن شامل 1008 معلم شاغل در 139 مدرسه ابتدایی ناحیه ی 1 و2 شهرکرد بود. میزان پاسخگویی70% بود و در مجموع 705 معلم در این پژوهش شرکت داشتند. اطلاعات مورد نیاز از طریق پرسشنامه ی استاندارد شده ی SCL-90-R و پرسشنامه ی ویژگی های فردی و اجتماعی آنان جمع آوری گردید. سپس با استفاده از SPSS و آمارهای توصیفی و استنباطی (آزمون تی، آنالیز واریانس، آزمونهای تعقیبی و رگرسیون) مورد تحلیل قرار گرفت.
یافته ها: 4/27% معلمان دچار درجاتی از آسیب شناسی روانی بودند که بالاترین میزان شیوع مربوط به شکایات جسمانی با 9/74% و پایین ترین میزان شیوع مربوط به ترس مرضی با 6/20% بود. ارتباط معنی داری بین آسیب شناسی روانی با وضعیت تاهل (7/0=P) و سنوات خدمت (77/0=P) مشاهده نگردید. ارتباط معنی دار معکوسی بین وجود آسیب شناسی روانی با میزان درآمد ماهیانه و سطح تحصیلات (p<0.001 ) مشاهده گردید.
نتیجه گیری: مقایسه ی نتایج این پژوهش با دیگر مطالعات انجام شده نشان دهنده ی بالا بودن میزان آسیب شناسی روانی در معلمان جامعه ی پژوهش می باشد.
محمدی, پروین. (1387). فراوانی آسیب شناسی روانی در معلمین مدارس ابتدایی شهر کرد. مجله اصول بهداشت روانی, 10(40), 273-280. https://doi.org/10.22038/jfmh.2008.1652
MLA
محمدی, پروین. "فراوانی آسیب شناسی روانی در معلمین مدارس ابتدایی شهر کرد", مجله اصول بهداشت روانی, 10, 40, 1387, 273-280. doi: 10.22038/jfmh.2008.1652
HARVARD
محمدی پروین. (1387). 'فراوانی آسیب شناسی روانی در معلمین مدارس ابتدایی شهر کرد', مجله اصول بهداشت روانی, 10(40), pp. 273-280. doi: 10.22038/jfmh.2008.1652
CHICAGO
پروین محمدی, "فراوانی آسیب شناسی روانی در معلمین مدارس ابتدایی شهر کرد," مجله اصول بهداشت روانی, 10 40 (1387): 273-280, doi: 10.22038/jfmh.2008.1652
VANCOUVER
محمدی پروین. فراوانی آسیب شناسی روانی در معلمین مدارس ابتدایی شهر کرد. مجله اصول بهداشت روانی. 1387;10(40):273-280. doi: 10.22038/jfmh.2008.1652