بررسی رابطه بین ابعاد خودپنداره و ترس از بیمارستان در کودکان بستری در بخش‌های داخلی و جراحی اطفال

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد روان‌پرستاری، ایران

2 عضو هیات علمی دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

چکیده

مقدمه: ترس کودکان به دنبال بستری شدن، عوارض زیادی به دنبال دارد. این پژوهش با هدف تعیین رابطه ابعاد خودپنداره با ترس از بیمارستان در کودکان بستری در بیمارستانهای منتخب دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، انجام شد.
روش­کار: پژوهش حاضر از نوع توصیفی-همبستگی می­باشد. نمونه پژوهش را120 نفر از کودکان 14-10 سال بستری در بخش­های کودکان بیمارستانهای منتخب علوم پزشکی اصفهان تشکیل دادند که جهت گردآوری داده­ها از فرم جمع آوری مشخصات دموگرافیک، پرسشنامه خودپنداره (SCQ) و پرسشنامه ارزیابی ترس از بیمارستان (HFRS) استفاده شد. برای تجزیه داده­ها ازضریب همبستگی پیرسون،  آنالیز رگرسیون خطی و آزمون تی مستقل استفاده شد.
یافته­ها: بین نمره کلی ترس از بیمارستان با نمره کلی خودپنداره و ابعاد آن به جز اخلاقی رابطه معکوس داشتند (05/0 P<) اما با نمره خودپنداره در حیطه اخلاقی رابطه معنادار وجود نداشت (05/0P>). بین سن کودکان با نمره کلی خودپنداره رابطه معکوس معنیدار وجود داشت و بین سن کودکان با نمره کلی ترس از بیمارستان و ابعاد آن رابطه معنادار وجود نداشت. همچنین نتایج نشان داد که بین جنس کودکان با نمره کلی خودپنداره و ترس از بیمارستان رابطه معنادار وجود نداشت (05/0 P>).
  نتیجه­گیری: هر چه خودپنداره کودک، مثبت­تر باشد، کودک ترس کمتری را تجربه خواهد کرد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات